«Όλοι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ, όλοι ΙΣΟΙ»

 

Από το

«Όλοι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ, όλοι ΙΣΟΙ»

7

       Από το 1992 έως και σήμερα στις 3 Δεκέμβρη γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Όταν μιλάμε για άτομα με ειδικές ανάγκες, εννοούμε κάθε πνευματική και σωματική αναπηρία. Τα άτομα αυτά χρειάζονται επιπλέον βοήθεια για να αναπτύξουν όλες τις ικανότητές τους και να ενταχθούν στην κοινωνία.

       Με αφορμή λοιπόν την Παγκόσμια ημέρα Α.με.Α. έγινε μία παρουσίαση στα παιδιά όλων των τάξεων από τη δασκάλα του Τμήματος Ένταξης.Μέσω βιντεοπροβολής powerpoint τα παιδιά ήρθαν σε οπτική επαφή με όλων των ειδών τις αναπηρίες.Πιο συγκεκριμένα συζητήθηκαν τα χαρακτηριστικά των ατόμων (π.χ. με τύφλωση, νοητική υστέρηση ,κώφωση, κινητικές αναπηρίες, αυτισμό κ.α.), ακόμη όμως οι ικανότητες αυτών και ο τρόπος που ζουν και επιβιώνουν παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

     Τα παιδιά όσον αφορά την κάθε αναπηρία παρακολούθησαν βιντεάκια ,τα οποία αποδείκνυαν όλα αυτά που τους είχαν αναφερθεί νωρίτερα.Όπως το πώς περπατάει ένας άνθρωπος με προβλήματα όρασης ή ακομή πως «τραγουδούν» τα άτομα με προβλήματα ακοής μέσα από τη δική τους γλώσσα (Νοηματική Γλώσσα).

6

     Ο σκοπός μας όμως ήταν να έρθουν τα παιδιά κοντά στον όρο διαφορετικότητα και να αποκομίσουν τα διδακτικά νοήματα αυτής της παρουσίασης. Πως έγινε αυτό; Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες-παιχνίδια ,τα οποία έγιναν κατά τη διάρκεια της παρουσίασης. Σε μία από αυτές τις δραστηριότητες κλήθηκε ένας μαθητής να οδηγήσει ένα άλλο μαθητή του οποίου είχαμε κλείσει τα μάτια,μέσα από ένα μονοπάτι (φτιαγμένο από οντουλέ χαρτόνι) άγνωστο για τον «τυφλό» μαθητή .Το σημαντικό ήταν να του μιλάει με ήρεμο τρόπο ,έτσι ώστε να νιώθει ασφάλεια και του δίνει μικρές καθοδηγητικές εντολές (Μη φοβάσαι τώρα θα στρίψουμε αριστερά .Τώρα μπορείς να μου δώσεις το χέρι σου και θα σε βοηθήσω να καθίσεις.).

     Μία άλλη δραστηριότητα που δοκιμάστηκε ήταν ανάμεσα σε δύο μαθητές ,οι οποίοι κλήθηκαν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους χωρίς όμως να μιλήσουν.Είχαν μπροστά τους κάποιες προτάσεις ,τις οποίες έπρεπε να ανταλλάξουν μεταξύ τους.Τα παιδιά τα κατάφεραν πολύ καλά!

     Επίσης, σχετικά με τις κινητικές δυσκολίες κάποιων ανθρώπων ,προσπάθησαν οι μαθητές να προχωρήσουν με τα καθίσματα τους δίχως όμως να σηκωθούν από αυτά.

   Ακόμη,πολύ σημαντική ήταν η δραστηριότητα που αφορούσε το Αυτιστικό Φάσμα.Επιλέχτηκε τυχαία ένας μαθητής στον οποίο η δασκάλα της αγγλικής γλώσσας έδινε κάποιες εντολές .Ο μαθητής μη γνωρίζοντας το λεξιλόγιο που άκουγε ,δεν αντιδρούσε.Η εντολή δόθηκε ξανά και ξανά και περισσότερη ένταση , πιο αυτηρό τόνο και με έκφραση θυμού στο πρόσωπο της δασκάλας.Ο μαθητής δεν κατάφερε ούτε και τότε να αντιληφθεί τι έπρεπε να κάνει. (Δίπλα του ένα τραπέζι και μία καρέκλα.Πάνω σε αυτή ένα πιάτο,ένα πιρούνι και ένα μαχαίρι.Ο μαθητής αν και τα έβλεπε δεν μπορούσε να καταλάβει ότι αυτό που άκουγε ήταν μόνο ότι «Βάλε στο τραπέζι το πιάτο,το πιρούνι και το μαχαίρι.)Αφού λοιπόν δεν αντιδρούσε ,τοποθετήθηκε πάνω στο τραπέζι ένα πλαίσιο με ένα σχεδιασμένο πιάτο ,ένα πιρούνι και ένα μαχαίρι.Έπειτα του ζητήθηκε πάλι με πολύ πιο ήρεμο τόνο να τα τοποθετήσει πάνω στο τραπέζι .Το αποτέλεσμα ήταν να το καταφέρει αυτή τη φορά.Τα παιδιά αντιλήφθηκαν ότι ακόμη κι αν κάποιος δε μας καταλαβαίνει ,δεν είναι τρόπος να του φωνάζουμε ή να τον διώχνουμε ,αλλά να του δείχνουμε εμείς τον τρόπο για να το καταφέρει.

54

     Τέλος, η δασκάλα της ειδικής αγωγής είχε κόψει χαρτόνια σε σχήμα παζλ(σύμβολο του αυτισμού) και ζήτησε από τα παιδιά να γράψουν πάνω σε αυτά ευχές-συναισθήματα για όλα αυτά τα άτομα με αναπηρία.Με αυτά τα κομμάτια έγινε ένα κολάζ «Όλα τα κομμάτια μαζί».

3

     Οι μαθητές των μεγάλων τμημάτων συμμετείχαν και στη δημιουργία σελιδοδεικτών ,ως αναμνηστικού της Ημέρας Α.με.Α.Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό.

  Υπεύθυνη εκπαιδευτικός:Σοφία Συμεωνίδου

2

1

 

ΔΗΜΟΦΙΛΗ